Tłumacz Języka Migowego

    O ile nie został jeszcze uregulowany status prawny języka migowego czy to w postaci odpowiedniego zapisu w konstytucji R.P., czy też w formie specjalnej ustawy - jak to ma miejsce w kilkunastu państwach - to uregulowany został status prawny zawodu - „tłumacz języka migowego” (grudzień 1998 r.).
    W wyniku działań Polskiego Związku Głuchych, podjętych dla wykonania zadań uchwalonych na ostatnim Zjeździe, do „Klasyfikacji zawodów i specjalności” wydanej na podstawie Rozporządzenia MPiPS z dnia 20 kwietnia 1995r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności dla potrzeb rynku pracy oraz zakresu jej stosowania (Dz.U. Nr 48 poz.253) został wpisany nowy zawód: tłumacz języka migowego z kodem zawodu nr 2440414. Pod numerem tego kodu mieści się szeroki opis zawodu tłumacza języka migowego, mówiący m.in. o tym, komu i dlaczego ma służyć tłumacz języka migowego, a także szczegółowo wymienione są jego zadania zarówno w przypadku tłumaczeń indywidualnych, jak i grupowych. Fakt, iż wśród zawodów znalazł się zawód tłumacza języka migowego, ma wymiar nie tylko czysto formalny i prawny.

„Klasyfikacja Zawodów i Specjalności” - Wykaz zmian i uzupełnień, stan na dzień 31 grudnia 1998 r. - Ministerstwo Pracy i Polityki Socjalnej, Główny Urząd Statystyczny – Warszawa

Tłumacz dla studenta

    W Polsce szkoły wyższe nie są najlepiej przygotowane do przyjmowania na studia młodzieży z wadą słuchu. Brakuje w nich urządzeń wspomagających słuch, z których mogliby skorzystać niedosłyszący, oraz nie istnieje pomoc w zakresie tłumaczenia zajęć na język migowy, co jest tak istotne w wypadku osób głuchych. Być może sytuację tę zmieni wprowadzenie w życie programu celowego, stworzonego przez Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, przewidującego pomoc studentom z wadą słuchu. Żeby jednak odniósł on skutki, muszą się nim zainteresować władze poszczególnych uczelni. Wedle programu oddziały terenowe PFRON mogą na wniosek uczelni pokryć m.in. koszty usług tłumaczy języka migowego w zakresie tłumaczenia w trakcie zajęć i egzaminów. Wysokość dofinansowania ustalana jest przy tym na podstawie zgłoszonych przez uczelnię potrzeb, czyli ilości niesłyszących studentów oraz godzin lekcyjnych tłumaczonych na język migowy. Z kolei w zakresie pomocy studentom niedosłyszącym możliwe jest sfinansowanie zakupu i montażu instalacji dźwiękowej, zakupu przenośnych wzmacniaczy dźwięku, słuchawek, minipętli induktofonicznych oraz indywidualnych urządzeń akustycznych przybliżających dźwięki. Zakupiony sprzęt staje się własnością uczelni, która zobowiązana jest do nieodpłatnego wypożyczania go studentom. W przypadku studentów z głębokim niedosłuchem, dla których istotnym środkiem komunikowania się jest język migowy, możliwe jest sfinansowanie zarówno usługi tłumacza, jak i zakupu wspomnianych urządzeń.